گروه فرهنگی «سراج24»- مرتضی اسماعیل دوست: بهمن ماه که می شود تکاپوی سازندگان عرصه هنر برای رساندن آثار به جشنواره های شکل یافته در بهار خجسته فجر رخ می نماید و همه چیز رنگ بهار هنر می گیرد، هر چند خیلی ها معتقدند که بهار سینما را فاصله ای با فصل بهارین انقلاب اسلامی به دلیل دوری از مفاهیم و رویکردهای انقلابی است. به هر روی هنوز تا قضاوت آثار زود است و باید موسم وزیدن فیلم های سینمایی، تئاتری، موسیقایی و دیگر آثار هنری و ادبی فجر فرا رسد تا منظری از دیدگاه ها بر آن استوار گردد.
اما در همین روزهای شلوغ ساخت و آماده سازی آثار، شرایطی برای نمایش های کاملا خصوصی برای برخی از منتقدان فراهم می گردد و تازه ترین ساخته علی محمد قاسمی با نام «سگ و دیوانه عاشق» از جمله آثاری است که شرایطی برای تماشای آن رخ داد. فیلمی که فضای چندگانه قضاوت را در لوکیشنی کاملا محصور و غبارآلود به پیش چشم مخاطب می کشاند.
علی محمد قاسمی جدا از مدیریت تصویربرداری آثار سینمایی، کارگردانی فیلمهای مستند و داستانی کوتاه و نیمه بلندی چون باد سرخ، بیگانه و بومی، موج برساحل، تا آن اندازه دور، جنگ آرام، پیتزا میامی و فیلم سینمایی یادداشت برزمین را به عهده داشته است.
این کارگردان سینمای ایران در خصوص ساخته جدیدیش که برای نخستین بار در بخش هنر و تجربه جشنواره سی و چهارم فیلم فجر رونمایی می شود به «سراج24» گفت:« سعی کردم بدون قضاوت از خوب یا بد بودن شخصیت ها به مساله قضاوت های نادرست مردم در جامعه بپردازم. در این فیلم شاهد زندگی شخصیت هایی مستاصل و غبارآلود هستیم که به دلایل مختلف از جمله شرایط پیرامونی دچار اشتباه شده و حتی به فنا و تباهی می رسند.»
قاسمی که پیش از این فیلم مستند «گزارش شنبه» را با موضوع زندگی شهید سیدعلی اندرزگو ساخته بود، درباره فضای حاکم در اثرش افزود:« فضای فیلم به شدت در خدمت روایت قرار دارد و حس تاریک و خشنی در آن وجود دارد که شخصیت ها در صدد از میان بردن آن فضای بسته و محصور هستند. فیلم «سگ و دیوانه عاشق» در عین تلخ کامی شخصیت ها نگاهی امیدوارانه هم به زندگی دارد، چرا که بدون امید نمی توان زندگی کرد و آدم ها در بدترین موقعیت هم به دنبال کورسوی امید هستند.»
کارگردان فیلم «سگ و دیوانه عاشق» از آثار جشنواره سی و چهارم فیلم فجر درباره حس نشسته در اثرش و نوع مواجهه مخاطب با آن به «سراج24» گفت:« من به دنبال سینمایی هستم که به جای سرگرمی صرف در صدد ارائه تفکر به مخاطب باشد. در این سینما دریافت نشانه ها و تصاویر نیاز به تمرکز بیننده دارد و در واقع سینمایی است که به دنبال تزریق اندیشه به مخاطب می باشد.»
قاسمی که در فیلم اولش با عنوان «یادداشت بر زمین» از روایات دینی استفاده کرده بود، در خصوص نادیده انگاشتن سینماگران از منابع عظیم الهی گفت: « قرآن از جمله منابعی است که می توان با استناد به قصه های آموزنده و ارزنده آن به روایت مناسبی رسید و در واقع با تحقیق و جست و جو در آیات قرآنی دیگر دغدغه ای بابت سوژه یابی برای فیلمسازان باقی نمی ماند. البته متاسفانه معمولا سینماگران ما چندان توجه ای به این مساله ندارند و از منابع داستانی قرآن و نیز ادبیات غنی پارسی غافل می شوند.»
